கண்டேன் போதையை...

நீண்ட இடைவெளிக்குப்பின்...

எனது மனஉளைச்சலுக்கும் நிம்மதியின்மைக்கும்

வடிகாலில்லாமல்

எதன்மீதும் போதையில்லாமல்

உழன்றுகொண்டிருந்தேன்...

போதை எதற்கென்றா கேட்கின்றீர்?

என்னதான் மனஉளைச்சலும் நிம்மதியின்மையும்

இருந்தாலும்,

மயக்கமோ போதையோ உள்ள

எதனிடத்திலேயும் மனதை செலுத்திவிட்டால்

மனம் லேசாகிவிடும்...

இவ்விசயத்தில் நான் மிகப்பெரிய துரதிருஷ்டசாலி,

எனக்கு மயக்கமோ போதையோ

எதனிடத்திலேயும் இல்லை.

அப்படி நினைத்தே மறுகினேன்...

சமீபத்தில் உணர்ந்தேன் என் போதையை...

அது,

எழுத்து... எழுதுவது...

கண்டேன் போதையை...

எடுத்தேன் கணினியை...

மீட்டேன் என் பிளாக்கை...

ஆரம்பித்தேன் என்கிறுக்கலை...

என்னை பிரதிடுயெக்கப்போகிறேன் இதில்...

இவ்வடிகால் எனக்கு நிம்மதியளிக்கும்

என்ற நம்பிக்கையில்...

என்னால் தொடர்ந்து, இடைவெளி இல்லாமல் எழுதமுடியும் என்று சத்தியமாக என்னாலே நம்ப முடியாது.

ஆனால் தொடர்ந்து முயற்சிப்பேன்... J

அப்துல் கலாம் அய்யா...

உண்மை

உணர்த்தும் தலைவர் அவர்.

உள்ளம்

உலுக்கும் மனிதம் அவர்.

கனவை

கரைசேர்க்கும்

கட்டுமரம் கிட்டியது அவரால்.

மகா தீபம் ஒன்று

ஓராயிரம் கோடி தீபங்களை ஏற்றியே அணைந்துள்ளது

அக்கோடி தீபங்கள்

பார் முழுவதும்

பரவும் நாள்

பாத தொலைவில்தான் உள்ளது.

மனதும் கண்களும் கரைய எனது நன்றிகள்

அக்கொடியில் ஒன்றாய்....

அய்யா நின்புகழ் நிலைத்திருக்கும்

உலகம் உறையும்வரை.